home
info
aanbod
voorbeeld
publicaties
condoleances
TONNEKE VERMEER

16 juli 1950 - 15 oktober 2026

Onderstaande herinneringen aan Tonneke waren eerder geplaatst op het openbare condoleanceregister van De Laatste Eer.

Jeetje Tonneke,

We zagen elkaar eind augustus nog in Berkel en toen was je zo positief, je kon lopen zonder stok en de trap op. Zo bizar dat de situatie kort daarna zo drastisch veranderde. We hebben je nog bezocht in de Bieslandhof met Hanneke en Casper. Casper had heerlijke koekjes voor je gebakken, die je met smaak opgegeten hebt. Helaas is je situatie later verslechterd en werd het leven voor jou niet meer leefbaar. De momenten waarop wij elkaar altijd ontmoetten zullen nooit meer hetzelfde zijn. We zijn blij voor jou dat je nu rust hebt.

We wensen Simon, Emmo, Hanneke en onze gezamenlijke kleinzonen Casper en Mathijs heel veel sterkte.

Kees en Mieke

*********************************************

Buurtjes

Bijna dertig jaar lang was je onze fijne buurvrouw. Over en weer waren we er voor elkaar.
De laatste jaren gingen jou wat minder goed af. Samen de schutting verven en het terras schoonspuiten lukte je niet meer. In goed overleg lieten we dat dan maar doen.
De laatste keer dat ik je zag had ik haast. Mijn sleutel zat in de binnenkant van mijn voordeur. Je zorgde dat ik mijn huis weer in kon en ik was verbaasd hoe goed je ter been was. We riepen nog iets over afspreken.
Een aantal weken geleden stond er op maandagmorgen een ambulance half voor onze deur. Ik vreesde het ergste. Helaas was mijn vrees gegrond. Onze afspraak is er niet meer van gekomen. Het kan snel gaan. We zullen moeten wennen aan het feit dat je niet meer in het huis naast ons bent. Dat voelt vreemd. Dank voor je jarenlange fijne buurschap. Ik heb het je niet meer persoonlijk kunnen zeggen maar hoop dat het via Simon nog bij je terecht is gekomen.
Ik wens Simon, Emmo, Hanneke en de jongens veel sterkte de komende tijd.

Gwenyth Janssen Lok

*********************************************

En toen bleef het stil

Hoewel ik Tonneke nooit heb meegemaakt als oma, heb ik haar wel gekend als moeder, echtgenote en voor mij destijds schoonzus. De eerste ontmoeting op de flat was een warm welkom, en de hartelijkheid in het contact heb ik altijd bijzonder gewaardeerd. Het is alweer jaren geleden dat we telefonisch contact hadden en Tonneke trots vertelde over Casper en Mathijs. Ik denk vooral met warmte, en met een glimlach aan haar. Zonder moeite haal ik haar voor de geest zoals ik haar heb gekend. En die herinneringen zal ik koesteren, nu het leven van Tonneke is overgegaan in een goede herinnering. Haar leven is tot stilstand gekomen.
Simon, Emmo, Hanneke, Casper en Mathijs, het zullen herinneringen zijn die helpen verder te gaan waar Tonneke is gestopt.

Iris Soerel

*********************************************

Rustig ingeslapen

Lieve Tonneke,

Je was voor mij een inspirerende persoonlijkheid en vol belangstelling voor andermans bezigheden.
Lang geleden hebben we samen veel plezier gehad bij een bridgeclub in Delft. We haalden toen samen de gemiddelde leeftijd flink naar beneden. Na 10 uur gingen de oudere dames aan de jonge jenever. Dat waren we later ook van plan.
In juli waren jullie nog bij ons en je was vrolijk want je voelde je goed. Zo zal ik me je blijven herinneren.

We wensen Simon, Emmo, Hanneke en Casper en Mathijs, op wie Tonneke zo dol was, veel sterkte de komende tijd.

Veel liefs,

Anneleen en Thijs

*********************************************

Houden

Als we konden kiezen,
dan zouden we je houden,
dan zouden we je sparen
genezen, bewaren.

Als we konden kiezen,
dan zouden we de samen
nog tientallen jaren...

Als we konden kiezen,
dan kozen we het leven,
de rust, het gerief.

Als we konden kiezen,
dan namen we geen afscheid,
maar hielden we je bij ons
en eindeloos lief.

(vrij naar: Tanja Helderman)

Lieve Ton,
Dank je wel voor alles!
Rust zacht.
Ik zal goed voor je mannen zorgen.

Veel liefs,

Hanneke

*********************************************

Lieve Tonneke,

Jij was een vrouw van goede raad.
Jij hebt ons in contact gebracht met een dyslexiespecialist. Onze zoon heeft hier enorm veel aan gehad. Wij zijn jou hier tot de dag van vandaag immens dankbaar voor. Zo had je vaak goede adviezen.

Geniet nu van je eeuwige rust.

Claudette Vis

*********************************************

Nichtjes

We delen dezelfde voornaam, die van onze gezamenlijke oma. Alleen was jij 6 jaar ouder dan ik en daarom werd het jouw eerste naam: Antonia Anneke. Bij mij werd het daarom de tweede: Marchien Antonia.
Mijn herinneringen gaan vooral terug naar de jaren 60, de Haagse jaren. De gezamenlijk oudjaarvieringen in Mariahoeve, de toneelstukjes ter gelegenheid van huwelijksjubilea onder de bezielende leiding van jouw moeder, mijn tante Carolien.
En het zelfgemaakte beterschapskaartje dat ik kreeg toen ik rode hond had. Deze vond ik laatst toevallig weer terug. Op de achterkant stond: "Hartelijke beterschap, Gert en Ton"
En nu ben je er opeens niet meer, onwerkelijk!

Marchien (Antonia) van Doorn

*********************************************

Ontmoeting in Frankrijk

Lieve Tonneke,

We hebben elkaar maar één keer ontmoet en dat was op een prachtige plek in de Franse Alpen in de buurt van Gap.
Het was een heel bijzondere middag en het voelde alsof we elkaar al heel lang kenden.
Dat was zeven jaar geleden, maar nog regelmatig dachten wij terug aan ons bezoek.
Wat was jij een bijzondere vrouw, we zijn blij dat we jou hebben mogen leren kennen.

Leo en Anneke Ploeger

*********************************************

Voor Tonneke

Toen wij in Voorburg woonde (van 1960-1970) fietsten we vaak, via een klein tunneltje, naar Mariahoeve waar Tonneke met haar moeder en vader (mijn tante en oom) en broertje woonde aan de Denekamp. Vanuit mijn huidige woonplaats Leidschendam kom ik nu regelmatig in Mariahoeve en dan denk ik vaak terug aan die tijd.
Als ik nu aan Tonneke denk zie ik vooral een sterke persoonlijkheid.
Helaas is aan jouw leven nu, op dramatische wijze, een einde gekomen.
Rust zacht.

En Simon en Emmo: heel veel sterkte de komende tijd!

Gerda (nicht)

*********************************************

Sincerest Condolences

Dear Simon and family,

We were very sorry to hear of the passing of Tonneke. We knew from various events many years ago and always found her to be cheerful and interested in what was happening around her. We did not know how sick she was but her last message was quite symbolic and peaceful. Renee and I want to offer you our sincerest condolences at this sad time and know that we are thinking of you. May the memories you have help you through these times. In the South African tradition we wish you long life. Sincerest personal regards. Renee and Bob

Renee and Bob Drake

*********************************************

Reis

Lieve Tonneke

Ik heb jou een beetje leren kennen via de bridgeweekenden en wat vooral opviel was jouw heerlijke humoristische zelfspot.

Omdat ik niet bij de uitvaart kan zijn wens ik je via dit bericht een mooie reis naar een plek waar geen pijn meer is.

Liefs

Vera

*********************************************

Onze oudste nicht...

Tonneke, je bent onze oudste nicht en woonde destijds met je ouders in Den Haag. Als wij met onze ouders naar tante Carolien en oom Kees gingen zagen we jou en je broer Gert meestal ook. We vonden dat leuk: je was een paar jaar ouder dan wij en dat betekende een levensfase en ervaringen die wij nog niet kenden. Je vertelde altijd vol enthousiasme over wat je allemaal meemaakte en je draaide voor ons plaatjes van de Beatles. We zagen samen op de tv nog de 10km van Ard Schenk als ik me goed herinner.
In de jaren daarna zagen we elkaar veel minder, maar je bleef geinteresseerd in mensen, hielp ze, en bracht ook mensen - en de familie - bij elkaar. Op dit moment van definitief afscheid realiseren we ons dat we elkaar eigenlijk meer hadden moeten zien. Maar zo gaat dat helaas omdat we allemaal zo druk zijn. Je was een bijzonder mens met een enorm doorzettingsvermogen en een groot hart.
Tonneke, je bent in de familie de eerste van onze generatie die ons ontvalt. We zullen je missen, en wensen Simon, Emmo, Hanneke, jullie kleinkinderen, familie en vrienden veel sterkte toe, gesteund door goede herinneringen.

Pieter en Willem Frans

*********************************************

Dag Lieverd,

Ik leerde je vanaf mijn achttiende kennen, toen Emmo en mijn zus verliefd werden. Vanaf dat moment kende ik je als een vriendelijke, betrokken vrouw die altijd belangstelling toonde en op haar eigen manier liet merken dat ook ik ertoe deed.

Vandaag, op weg naar jouw laatste groet, zocht ik naar woorden.
Wat zeg je tegen iemand die je zo lang hebt gekend en die er ineens niet meer is?

Ik zocht, maar vond niets.
Tot ik voor je stond.
En toen, heel vanzelf,
hoorde ik mezelf zeggen:

Dag lieverd.

Twee kleine woorden.
Meer kwam er niet.
Maar misschien was dat wel genoeg.

Want mijn hoofd had geen woorden,
maar mijn hart wist precies wat het zeggen moest.

Dag lieverd.
Dank je wel dat je er was.

Rust zacht.

Liefs Nicoline

*********************************************

Tribute to Tonneke

Tonneke was a much-loved cousin and always considered a special member of family-Longstaff. Tonneke faced challenges with courage, grace and always a smile. Her generosity, kindness and care for others meant she was always present when needed, especially in her care and attention to my mother. We admired the many interests she had and were excited for her with the publication of her books. As godmother to our daughter, Tonneke has a special place in our hearts. We will miss Tonneke very much, our thoughts are with Simon, Emmo, Hanneke, Casper and Mathijs at this sad time.

Ray, Jayne, Freya Longstaff

*********************************************

Kennis gemaakt via een Zoom-scherm

Lieve Tonneke, ik heb je leren kennen via het beeldscherm in Covid-tijd toen je mee wilde werken aan een internationaal webinar. Dat was voor ons allebei het eerste webinar waar we aan meewerkten, en wat vonden we het spannend van te voren en allebei zo leuk na afloop! Dat bleek niet onze enige overeenkomst, we bleken ook allebei een boek geschreven te hebben, en onze liefde voor geschiedenis bleek ook al even groot. Later heb je me een paar keer uitgenodigd om bij jou te komen lunchen, samen met Tine, aan een prachtig gedekte tafel, en toen bleek dat samen eten en de Franse keuken ook al onze gemeenschappelijke belangstelling had. Ik heb je leren kennen als een creatieve, enthousiaste, optimistische persoon die zomaar een straaltje zonnelicht in het leven van andere mensen kon laten schijnen, dank je wel daarvoor!

Monica

*********************************************

I.M. Tonneke Vermeer

Onlangs bereikte ons het droevige nieuws dat Tonneke Vermeer op 15 oktober jl. op 76-jarige leeftijd in haar woonplaats Delft is overleden. Tonneke, officieel Antonia Anneke, werd op 16 juli 1950 in Den Haag geboren als dochter van Harmen Cornelis Vermeer en Carolina Johanna van Doorn, als telg uit de Betuwse Vermeers (tak Wageningen).

Tonneke was tussen 2007 en 2016 bestuurslid van de SGAV. Zij vertelde bij haar aantreden dat haar grote passie altijd geschiedenis was geweest. Toch is ze na de middelbare school een opleiding tot fysiotherapeut gaan volgen. Tot 1986 was zij als zodanig werkzaam. Na nog een tijd van andere baantjes in het ziekenhuis besloot ze een nieuwe opleiding te gaan volgen. Dat werd Cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit Nederland. Ze mocht in 2000 daarvoor haar bul in ontvangst nemen. In de jaren daarna schreef ze diverse boeken. Dat begon met een gedenkboek in opdracht van de Rotterdamse Sociale Dienst die in 2006 tweehonderd jaar bestond. Daarna volgde een lijvig boek over een ode aan stadhouder Maurits van Oranje uit 1622, geheel voorzien van historische connotaties.

In 2007 reageerde Tonneke op onze vacature voor een nieuw bestuurslid. Het mag geen wonder heten dat wij haar meteen uitermate geschikt bevonden. Eén van haar eerste werkzaamheden voor de SGAV was het uitzoeken van wetenswaardigheden van enkele opvarenden van de V.O.C., waaronder een zoon van de schilder Vermeer en de Vermeer/Vermehr die uiteindelijk de tak Rhemrev zou stichten. Dit artikel kwam terecht in ons themanummer over Nederlands-Indië (AeV nr.30). In de jaren daarna moest Tonneke om gezondheidsredenen steeds vaker een stapje terug doen, waardoor uitvoerig onderzoek - tot haar eigen verdriet - er niet meer in zat. Wel bleef zij ons trouw voorzien van adviezen en was ze de vaste transcribent bij vergaderingen, totdat zij zich in 2016 genoodzaakt zag te stoppen. Haar plek in het bestuur werd overgenomen door haar man Simon Kuipers, die de taak van webmaster op zich nam.

Tonneke besloot persoonlijke berichten altijd met een ‘warme groet’. Nu doe ik haar namens het bestuur een laatste warme groet toekomen en wens Simon, haar zoon, schoondochter en kleinzoons veel sterkte op alle momenten waarop Tonneke zo node gemist wordt.

Rendert Vermeer,
voorzitter Stichting Genealogisch Archief Vermeer